اما از دیدگاه عرفا عالم مظهر (با فتح میم و فتح هاء) mazhar خداست .mazhar یعنی محل ظهور.عالم مظهر حضرت حق است  یعنی عالم محل ظهور حق است در موجودات و اشیاء آن.یعنی خداوند اینگونه خود را در عالم ظاهر کرده است.و اینچنین در عالم متجلی شده است.و خدای بی انتها  و نا محدود خود را در محدودات و متعینات و اشیاء اینگونه ظاهر کرده است .و به عبارتی فلاسفه اول اشیاء و موجودات را می بینند و بعد  پی به وجود حضرت حق می برند اما عرفای واصل اول خدا را می بینند و بعد اشیاء و موجودات را. به همین علت بود که حضرت مولا علی (ع) مولای جن و انس  فرمودند: در چیزی ننگریستم مگر اینکه پیش از آن و پس از آن و همراه آن خدا را دیدم. و همین است تفسیر این آیه از سوره حدید آیه ۳ که می گوید:هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن .اوست اول و آخر و ظاهر و باطن هر چیزی.

خداوندا وقتی مظاهرت اینقدر می توانند زیبا باشند تو خود چونی و غبطه می خورم به حال آن کسانی که بی واسطه و بی حجب دنیا و ملکوت برایشان ذره ای پرده از رخ می گشایی تا آنها را مست و واله و شیدای ابدی خودت قرار دهی خوشا به حالشان .خوش باد حالشان .وقتی به کوهها نگاه میکنم به یاد عظمت و بزرگیت می افتم.وقتی به دریا نگاه می کنم به یاد بی انتها بودنت می افتم.وقتی به آسمان نگاه می کنم به یاد رحمتت می افتم.وقتی به صحرا نگاه میکنم به یاد حلمت  و بردباریت می افتم. وقتی به گل سرخ می نگرم به یاد زیباییت می افتم.وقتی به خار هم می نگرم به یادت می افتم که این خار هم زیباست که چگونه آب لطیف را در ساقه هایش جاری می کند و صبورانه در برابر خورشید ایستادگی می کند.وقتی شبها به آسمان می نگرم و ستارگان را در آن تماشا می کنم با خود می گویم ای خدا تو چقدر بزرگی و چه عظمتی داری.و وقتی به آب می نگرم با خودم می گویم الهی تو چقدر پاک و لطیفی........